powrót  |  

Reformowany Poznań

Reformacja zawitała do Poznania w połowie XVI wieku. Dzięki poparciu możnych rodzin wielkopolskich takich jak Górkowie (luteranie), Ostrorogowie i Leszczyńscy (bracia czescy) w mieście oprócz dwóch parafii luterańskich, powstały dwie parafie reformowane: polska i niemiecka, obydwie należące do Jednoty braci czeskich. Nabożeństwa zarówno luterańskie jak i reformowane odbywały się w pałacach zaprzyjaźnionych wielmożów. Istniała też szkoła oraz cmentarz.

Dobre czasy dla wielkopolskich protestantów skończyły się w 1592 roku, kiedy to zmarł wielki patron i opiekun protestantów, starosta generalny Wielkopolski Stanisław Górka. Prawie natychmiast po jego zgonie uczniowie kolegium jezuickiego w mieście napadli na zbory. Chociaż kościołom nic się nie stało, kolejne tumulty powtarzały się i w 1615 nastąpiło ostateczne zburzenie zborów ewangelickich w Poznaniu. Nabożeństwa ustały aż do II połowy XVIII wieku.

strona 2


"Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, gdy miłość wzajemną mieć będziecie" (J 13,35)

© 2011 Ewangelicy reformowani w Poznaniu